Cando
se fala de Lendas ou Mitos debemos pensar que se está a falar da
tradición oral, estas obras pasaron de boca en boca durante séculos ata
que alguén as recolleu por escrito. É por iso que hai unha grande
incerteza da orixe de cada unha das lendas ou mitos que aparecen na
literatura galega de procedencia oral.
Os
rapaces de 1º ESO tiveron que afondar neste tema, e descubrir
personaxes que forman parte da nosa cultura e tradición. Así grazas a
eles coñecemos personaxes como Breogán, a raíña Lupa, o Sacaúntos,
Artai, o Lobishome.....e un montón de seres que forman parte da nosa
tradición máia arraigada. Vexamos algúns exemplos:
A "MEIGA CHUCHONA"é unha figura mítica do imaxinario popula galego que dá orixe a unha lenda
tradicional que se coñece co mesmo nome.De acordo coa lenda, a meiga
chuchona entra ao empardecer o día nas casas onde hai cativos para lles
chuchar o sangue motivo que os fai enmagrecer até quedar co corpo mirrado.
A "Meiga", é un tipo de persona que posúe poderes extraordinarios ou máxicos e que pode chegar a pactar co demo.
A "Santa compaña",é
na mitoloxía popular galefa, unha procesión de mortos ou ánimas en pena
que pola noite percorrer os camiños e visitan a todas as casas nas que
en breve haberá unha defunción.
"Brath, o pai de Breogán.
"Breogán", é o nome dun mítico rei galaico segundo as tradicións lexendarias irlandesas.
"Lobishome", é un home que se cre convertido en lobo e compórtase como tal.Son protagonistas de moitas lendas galegas.
Os
"Biosbardos" é unha palabra galefa que equivale aos espacios e aos
entes imaxinarios. son figuras mitolóxicas existentes en Galicia que
poden adquirir diferentes formas.
O
"Sacaúntos"é un personaxe que asusta, igual que o home do saco, un
personaxe grande e mal vestido. Ás veces tamén se lle chama paón, en
alusión a que pode papar a alguén.
"Tía Xoana", dí a lenda que é unha bruxa que chegou a Galicia nos tempos dos moros.
Vella de pelo branco e longo, esta anciá sanguinaria devoraba os nenos
alí por onde pasaba. Viviu cerca de 200 anos no faiao dunha casa en
pontenova. Cando hartouse de vivir foise a unhas peñas cerca de
Fisterra, onde pidiu axuda a un pastor para cavar a súa tumba. Cando
remataron abrazouse ao pastor e tirouse na tumba con el deixando caer
unha pesada pedra enriba. Ninguén podía axudarlle xa que a tumba estaba
cuberta de serpes. Dise que quen vaia mirar a tumba morrerá antes de un
ano.
E
awuí remata a nosa selección, hai moitos máis pero se queredes saber
máis só debedes investigar a través de "Galicia máxica", sorprenderavos a
nosa tradición oral.
